می خواستم براتون بگم که پرسپولیس چه بود و چه می کرد،می خواستم تمام تاریخ چه نسل سرخ رو یاداوری کنم،اما افسوس که این پرسپولیس فراموش کرده که چه بود و چه می کرد،می خواستم از عشق ها و اسطوره ها و سرخ جامگان بگم،از عقاب و شاهینی که وقتی بودند دیگه توپ با تور دروازه اشنا نبود،بگم و بگم و بگم...بگم تا شاید این پرسپولیس به یاد بیاره که چه تیمی بود،پرسپولیسم فقط می خوام یه سوال ازت بپرسم،مگه تو همون تیمی نبودی که نام غرور افرینانی بزرگ رو یدک می کشی؟در جواب سوالم فقط بگین با پرسپولیس ما چی کار کردین؟!چی به سرش اوردین؟...از یه طرف میگم ما همیشه با یه چهره حق به جانب می گیم چرا پرسپولیس عوض شده؟چرا بازیکناش دیگه نام های اسطوره ای رو یدک نمی کشن؟چرا دیگه زیاد پیدا نمی شه کسی که به عشق پیراهن پرسپولیس برای پرسپولیس بازی کنه؟اما...اما ایا ما هوادارا هم همون هوادارایی هستیم که بودیم؟تو رو خدا یه نگاه به ورزشگاهها بندازین،چی می بینین؟نیمکت های سرخی که خالی مونده؟هوادارا بیاین به خاطر پرسپولیسم که شده با هم دیگه هم پیمان بشیم،پرسپولیس رو تنها نذارین،برین و به بچه شیرهای سرخ روحیه بدین،قرار نیست که هر وقت پرسپولیس صدر جدوله ازش حمایت کنین،پرسپولیس صدر جدول هیچ احتیاجی به حمایت نداره،اگه واقعا پرسپولیس رو دوست دارین الان پرسپولیس رو تنها نزارین((همه برای پرسپولیس...پرسپولیس برای همه))

پرسپولیس ای سرخ تر از خون،سوزان تر از اتش،زیباتر از شقایق سرخ،مهربانتر از غروب سرخ عشق،دل انگیزتر از لاله،لطیف تر از گلبرگهای گل رز،کوبنده تر از زلزله،غرنده تر از شیر ژِیان،ویرانگر تر از طوفان،محکم تر از کوه،باصلابت تر ار سرو،قوی تر از قویترین تیم دنیا و دوست داشتنی تر از دوست داشتنی ترینها،تویی که یادت معنای ناب عشق و حقیقت،تعصب و غیرت،جوانمردی و محبت را به یادمان می اورد،تو را تا وقتی که هستی و تا شقایق سرخ زنده است و تا خون در رگ هایمان جاریست دوستت داریم ای محبوب ترین تیم دنیای سرخ ما،قرمزترین سرخیه عشق رنگ احساس منه،قلب ما تو سینه فقط به یاد پرسپولیس میزنه...